Prywatne Centrum Terapii Uzależnień "Koninki", Poręba Wielka 480, 34-735 Niedźwiedź
+48 18 331 72 50 kontakt@maciejzapala.pl
„Jeśli nie jesteś gotowy zmienić swojego życia, nie można Ci pomóc”

Teoria optymalnej aktywacji

teoria optymalnej aktywacji

Zgodnie z założeniami wypracowanej przez D. O. Hebba teorii optymalnej aktywizacji, warunkiem prawidłowego funkcjonowania systemu nerwowego jest utrzymanie stanu jego pobudzenia uzależnionego od stymulacji wywołanej przez działające na organizm bodźce zewnętrzne.

Jak twierdzi omawiany autor stymulacja pochodząca z otoczenia jest niezbędna dla istnienia pewnych struktur nerwowych, które w przeciwnym wypadku uległyby degeneracji. Stymulacja jest również konieczna, aby nastąpiło uczenie się niezbędne dla normalnego zachowania się człowieka dorosłego”.

Można wyróżnić optymalny, podoptymalny i nadoptymalny poziom aktywizacji. Optymalnej aktywacji towarzyszy dobre samopoczucie oraz dominowanie emocji o znaku dodatnim. Przy aktywacji podoptymalnej występuje znudzenie, zaś przy jej bardzo niskim poziomie — sen. W przypadku aktywizacji nadoptymalnej pojawia się zmęczenie, zdenerwowanie, trudności w koncentracji uwagi mogące powodować przerwanie danej czynności lub jej błędne wykonanie.

Regulacyjna funkcja poziomu aktywacji jest również uwzględniana przez H. Selye — twórcę teorii stresu. Brakowi doznawania jakichkolwiek stresów towarzyszy stan nudy, zaś ich nadmiar powoduje wystąpienie przeciążenia psychicznego. Zdaniem H. Selyego „przeciętny człowiek cierpiałby tak samo z powodu nudy bezcelowego istnienia jak z powodu nieuniknionego zmęczenia w wyniku nieustannej, przymusowej pogoni za doskonałością. Innymi słowy, większość nie lubi braku stresu w tym samym stopniu, co jego nadmiaru. Dlatego każdy z nas musi przeprowadzić dokładną analizę samego siebie i znaleźć odpowiedni poziom stresu, przy którym czuje się najlepiej, niezależnie od tego, czym postanowiłby się w życiu zająć. Ci, którym nie uda się ta analiza, będą cierpieć albo nie mając nic wartościowego do roboty, albo z powodu stałego przeciążenia nadmierną aktywnością”.

Podobny pogląd wyraża K. Jankowski; jego zdaniem „... zbyt wysokie obciążenie psychologiczne prowadzi do zaburzeń psychologicznych i fizjologicznych, czasem nawet poważnych, niemniej jednak okazało się, że zbyt niskie obciążenie psychologiczne także wywołuje dające się przewidzieć zaburzenia emocjonalne. Można stąd wyciągnąć wniosek, że egzystencja żywego organizmu zależy od pewnych warunków zewnętrznych, które można określić jako optymalne obciążenie psychologiczne”.

Inni użytkownicy przeczytali również:

Rodzice alkoholicy – jak wpływają na swoje dzieci? Czytaj więcej
Przymusowe leczenie alkoholików Czytaj więcej
Kto może wpaść w alkoholizm? Czytaj więcej